Van 2018 naar 2019: de belangrijkste geopolitieke trends (5)

Bij de overgang van 2018 naar 2019 past een overzicht van de belangrijkste geopolitieke trends in de wereld. In een reeks van vijf artikelen die we in kort tijdsbestek onder deze headline publiceren geven we per issue een beknopt overzicht van de belangrijkste ontwikkelingen, inclusief hoe we die dit jaar zien ontwikkelen. Vandaag het vijfde en laatste deel:

Deel 5: de ontoelaatbare situatie van de Palestijnen en van Julian Assange, en andere nieuwsfeiten

Pro-Palestine activists at a 69 years Al Nakbah demonstration in Portugal

Photo: Romerito Pontes (Wikimedia Commons)

Het Israel-Palestina conflict: blinde vlek in de media

De slachting onder de Palestijnse bevolking door Israel wordt systematisch door de Westerse media verzwegen. Voor mensenrechtenorganisaties en media die Israel op de korrel durven nemen is hier weinig politiek kapitaal te verdienen en veel te verliezen. De minste kritiek op Israel stuit op agressie en de versleten beschuldiging van antisemitisme. Zelfs Joodse activisten ondergaan dit lot. Deze reactie is vanzelfsprekend verwerpelijk, maar dient om de betrokkene te demoniseren en een signaal af te geven die anderen moeten weerhouden van kritiek.

Het gevolg van het te pas en onpas schermen met antisemitisme is dat authentieke beschuldigingen niet meer worden geloofd en het kwalijke verschijnsel weer zijn kop opsteekt. Het bij herhaling beschimpen van critici van de Israelische bezetting van Palestina holt de kwaadaardigheid van een onverdedigbare ideologie uit, een ideologie die in de dertiger en veertiger jaren van de vorige eeuw heeft geleid tot miljoenen doden.

Het laatste nieuws is dat de Palestijnse Autoriteit van Mahmoud Abbas maatregelen plant tegen Hamas. Het gevolg is nog meer ellende voor de 2 miljoen Palestijnen in Gaza die moeten leven in wat men enkel kan aanduiden als de grootste openluchtgevangenis ter wereld. En recent liet Channel 13 weten dat de lang verwachte deal of the century van president Trump na de verkiezingen van 9 april wordt bekendgemaakt. De essentie is: een Palestijnse staat op 85-90% van de Westelijke Jordaanoever, met annexatie van de grote nederzettingen en evacuatie van geïsoleerde illegale nederzettingen. Intussen heeft Abbas dat plan al verworpen.

Intussen worden in België de dossiers van Gazaanse asielzoekers extra grondig behandeld. Voor de autoriteiten rechtvaardigt de evolutie van de situatie in de Gazastrook een herziening van het beleid. Wat die evolutie dan concreet betekent en hoe men de individuele situatie van betrokkene kan beoordelen zegt men er niet bij, wel dat men de perceptie heeft “dat [voor de asielzoekers uit Gaza] ons land "the place to be" is, gevoed door smokkelaars”. De bevoegde minister zou zelfs overwegen de dossiers van reeds erkende vluchtelingen uit Gaza te herbekijken en hen mogelijk terug te sturen. Voor Vrede.be loopt het rechtse opbod rond migratie steeds verder uit de hand.

Saoedi-Arabië

De meeste Westerse mensenrechtenorganisaties en media blijven blind voor de slachting van de bevolking in Jemen door Saoedi-Arabië met steun van het Westen. Op de ranglijst van de mate waarin landen de mensenrechten respecteren komt Saoedi-Arabië absoluut op de laatste plaats. De Amerikanen en Britten verkopen het land voor miljarden wapens in ruil voor aardolie. Het waren Britse bommen die talloze slachtoffers maakten in Jemen. Toch blijft Saoedi-Arabië een bondgenoot die alles wordt vergeven.

De Westerse liefde voor Saoedi-Arabië gaat wel heel ver. Een paar jaar geleden werd een Saoedische diplomaat als expert benoemd in de mensenrechtenraad van de VN. Nadat in 2016 het land werd herkozen in de VN-mensenrechtenraad kreeg het in 2017 een zetel in VN-commissie voor vrouwenrechten.

Wie denkt dat er stemmen opgaan voor sancties tegen Saoedi-Arabië, een regeringswissel of een no-fly zone, komt bedrogen uit. Daarvoor is de macht van Westerse en Saoedische zakenbelangen te groot.

Algerije

De Arabische Lente lijkt aan olierijk Algerije voorbij te zijn gegaan. De Algerijnen hadden juist de bloedige jaren negentig achter zich gelaten en de regering had voldoende middelen om de sociale vrede af te kopen. Maar na de sterke daling van de olieprijs leek het land in 2018 op een keerpunt te staan. De International Crisis Group waarschuwt in een rapport, dat aan de orde kwam in de Financial Times en Le Monde, voor een catastrofale toestand in Algerije in 2019.

Dat deze bronnen een land op de korrel nemen gebeurt niet uit bezorgdheid voor de bevolking. Het is een schot voor de boeg voor wat er staat te gebeuren: buitenlandse inmenging, kleurenrevoluties zoals we elders hebben gezien. Het begint met het financieren van de oppositie, trainen van activisten om protestacties en confrontaties met de ordetroepen te organiseren, het vormen van een vijfde kolonne van door het Westen gesteunde Ngo's, zelfs het aanzetten tot geweld en burgeroorlog. Moet een overheid afrekenen met dit soort aangestookte onrust en een oppositie die zijn orders krijgt van de VS of één van zijn bondgenoten, dan is het heel moeilijk om de geest weer in de fles te krijgen.

Julian Assange

Via WikiLeaks heeft Julian Assange heel wat duistere geheimen die oorlogsstokers en financiële elites liever bedekt houden aan de kaak gesteld. Denk aan het neermaaien vanuit een Amerikaanse Apache helikopter van tientallen burgers waaronder twee Irakese medewerkers van Reuters, en het plezier dat de bemanning had over de meervoudige moorden die ze juist gepleegd hadden. En aan de ‘Afghan War Logs’, de ‘Iraq War Logs’, de ‘Guantanamo files’, de ‘State Department Cables’ en heel wat andere diplomatieke berichten die de zwarte kant van het land van vrijheid en gelijkheid.

Voor Washington is WikiLeaks een bedreiging van de nationale veiligheid. Assange moet dus worden opgepakt. Die zit nu al meer dan zes jaar vast in de Ecuadoraanse ambassade in Londen, maar zijn dagen daar lijken geteld. De nieuwe Ecuadoraanse president Lenin Moreno dreigt hem de ambassade uit te zetten. Intussen maken Australische actiegroepen zich bij hun regering sterk om hun landgenoot bijstand te verlenen, maar ook Australië staat onder Amerikaanse druk. Datzelfde geldt voor de Britse regering. VN-mensenrechtenexperts hebben opnieuw geëist dat het VK Assange toelaat de Ecuadoraanse ambassade in Londen als vrij man te verlaten.

Tenzij een nieuwe Britse regering Assange laat gaan zal hij wel zwichten, zelf de ambassade uitstappen en in Amerika zijn verdediging ter hand nemen. De VS heeft een verzegelde aanklacht tegen hem klaarliggen. Maar tot op heden is Assange nog nergens van beschuldigd. Het staat wel vast dat hij daar geen eerlijk proces krijgt.

Tal van andere nieuwsfeiten, klein en groot

Bij veel incidenten leed de VS gezichtsverlies, denk aan de Khashoggi-crisis, de betrokkenheid bij de oorlog in Jemen, de afgang in Afghanistan en Irak, de mislukking om Maduro in Venezuela ten val te brengen, de handelsoorlog met Europa en het rampzalige economisch conflict met China, het groteske optreden van de Amerikaanse ambassadeur Nikki Haley in de VN-Veiligheidsraad, het intellectuele deficit om een productieve ontmoeting met de Russische president Poetin te hebben, …

Wat al deze pijnlijke zaken gemeen hebben is het feit de VS er maar niet in slaagt zaken gedaan te krijgen.

Washington steps up Africa intervention

by Bill Van Auken

Cougar of the Spanish army with legionnaires of the 2nd Foreign Infantry Regiment (2e REI) of the French Foreign Legion in Afghanistan in 2005.
(Photo courtesy Wikimedia Commons. Author: davric)

The Obama administration is “markedly widening its role” in the escalating French-led neo-colonial war in Mali, according to a report published Monday in the Wall Street Journal.

According to unnamed French officials cited in the report, US Reaper drones have been utilized to track down alleged Islamist fighters in the Ifoghas mountain region of northern Mali, supplying targeting information for some 60 French airstrikes in just the past week.

A force of 1,200 French troops alongside another 800 US-trained special forces soldiers from Chad and units of Mali’s own army have engaged in fierce clashes with the insurgents, who have operated in the region for many years and are well acquainted with its terrain.

Given the new, more violent stage of the war—which as of Sunday had claimed the lives of three French Foreign Legionnaires and dozens of African troops—the French Foreign Ministry announced last week that it would not withdraw its 4,000-strong expeditionary force “in haste,” effectively signaling that a withdrawal previously scheduled for later this month would almost certainly be postponed. French officials told the Associated Press that the country’s troops would remain in Mali at least until July.

Chadian officials claimed over the weekend that the country’s troops had killed Mokhtar Belmokhtar, who is alleged to have led the armed group that seized the Amenas oilfield in Algeria in January. Belmokhtar is said to have links with Al Qaeda in the Islamic Maghreb (AQIM).

“Chadian forces have totally destroyed the principal bases of the jihadists in the Adrar massif of the Ifoghas [mountains], to be more precise in the town of Ametetai,” Chad’s military command announced on Saturday. The announcement came one day after Chad’s president, Idriss Déby, claimed that another AQIM leader, Abou Zeid, had been killed in the same operation.

French and US officials were more cautious about the claims, saying that they had been unable to verify the killings. Washington has extensive experience with reporting alleged jihadists having been killed, only to have them turn up again very much alive.

French military commander Adm. Edouard Guillaud cautioned in an interview on Monday that while the deaths were “likely,” the French forces did not recover the bodies of the two men. Guillaud urged “extreme caution,” warning, “there is always the risk of being contradicted later by a dated video.”

The stepped-up use of US drones in the Mali war follows last month’s announcement of the deployment of at least 100 US troops to neighboring Niger, where an agreement was reached with the local government to allow Washington to set up a drone base on the country’s territory. While presently, the US claims that it is only flying unarmed surveillance drones, the establishment of the base creates the conditions for the Obama administration to spread its campaign of remote-control killings throughout West and Central Africa.

While justifying its intervention as a response to the growing presence of Al Qaeda-linked forces—which overran northern Mali only after they were utilized by Washington as ground troops in the US-NATO war to topple the regime of Col. Muammar Gaddafi in neighboring Libya—the real aims being pursued by US imperialism are asserting US hegemony over the region’s extensive oil, uranium and other mineral wealth and countering the rising economic influence of China.

The Journal article quoted an unnamed Western official as stating that the US role in Mali represented a “rare North African success story,” in which Washington had rolled out a new “counterterrorism strategy of working ‘by, with and through’ local forces.”

In other words, US imperialism is attempting to prosecute its predatory campaign in Africa by counting on the region’s servile national bourgeois elites to provide African troops as a proxy force.

“In recent years,” the Journal reports, “a Joint US Special Operations Task Force in Africa has provided Chad’s Special Anti-Terrorism Group, the unit involved in the operations last week, that allegedly killed Mr. Belmokhtar and Mr. Zeid, with equipment, training and logistical support.”

Chad has reported that 26 soldiers from the unit have been killed since the launching of the offensive in Mali.

Chadian officials acknowledged that the Chadian unit fighting in Mali, the Special Anti-Terrorism Group, had been trained by US Green Berets. According to the Journal , US officials claimed that “American forces didn’t accompany the Chadian unit into Mali.” Any such direct involvement by US forces in ground fighting in Mali would undoubtedly be carried out covertly.

In addition to the Chadian unit, other US-trained African troops are being readied for possible deployment to Mali.

Gen. Carter Ham, the chief of AFRICOM, the US military command overseeing the African continent, flew last week to Mauritania for closed-door meetings with the country’s president, Mohamed Ould Abdel Aziz, and senior military officials. He also addressed Mauritanian, US and French soldiers engaged in combined military exercises in southern Mauritania, near the border with Mali.

The exercise, known as “Flintlock 2013,” is part of an annual series organized by Pentagon since 2000, before the so-called “global war on terror” and the invocation of Al Qaeda as a pretext for worldwide interventions.

On Monday, Abdel Aziz, speaking at a joint press conference with Niger’s president, Mahamadou Issoufou, said that he was prepared to send Mauritanian troops to Mali “to provide stability and security.” He said his government would “take on this responsibility as soon as possible,” while adding that it had already deployed troops to the country’s border with Mali to block supply lines and escape routes for insurgents there.

While the US-French intervention in Mali has been cast as a humanitarian venture aimed at rescuing the Malian people from Islamists, the reality is that the war has unleashed immense human suffering.

The United Nations refugee agency has reported that some 40,000 Malians have fled the fighting, seeking safety in refugee camps in neighboring Burkina Faso. The bulk of those crowded into the refugee camps in Dijbo, in northern Burkina Faso, are Tuaregs, who left to escape the French bombing and out of fear that Malian troops would exact retribution on the minority population for having risen in revolt against the central government.

Another 4,000 have fled into Mauritania since France, backed by Washington, launched its military intervention on January 11. A week after the initiation of the neo-colonial war, the United Nations high commissioner for refugees warned that “in the near future there could be up to 300,000 people additionally displaced inside Mali, and over 400,000 additionally displaced in the neighboring countries.” This assessment is rapidly being confirmed.

“We are scared of reprisal killings,” Malian refugees told the UN news agency IRIN. “We are scared of attacks from Malian soldiers. No one dares return.” The news agency reported that farming families had been unable to tend their fields because of the fighting and had fled in fear of starvation. It also reported that, while schools have reopened in the city of Timbuktu, they are largely empty because so many students and teachers have joined the surge of refugees.

“Who can assure our safety, our security? No one. I do not have confidence in anyone,” Timbuktu school director Amhedo Ag Hamama, now volunteering as a teacher in Mbéra refugee camp in eastern Mauritania, told IRIN.

Stocks of food and water are proving inadequate to deal with the number of refugees, threatening to produce a humanitarian catastrophe.

This article first appeared on World Socialist Web Site (WSWS) on 5 March 2013, and was republished with permission.