US defence secretary clashes with Chinese counterpart

By Peter Symonds

 

Secretary of Defense Chuck Hagel and China's Minister of National Defense Gen. Chang Wanquan hold a joint press conference in the Pentagon Press Briefing Room August 19, 2013. DoD Photo by Glenn Fawcett

In a joint press conference in Beijing yesterday, US Defence Secretary Chuck Hagel and Chinese Defence Minister Chang Wanquan traded barbed comments over territorial disputes in the South China and East China Seas. The public display of hostility is another warning of the dangerous tensions that the Obama administration’s “pivot to Asia” has provoked throughout the region.

Hagel set the stage for the verbal clash with Chang earlier in the week, when in Tokyo he compared China’s territorial claims in nearby waters to Russia’s annexation of Crimea. “You cannot go around the world and redefine boundaries and violate territorial integrity and the sovereignty of nations by force, coercion or intimidation, whether it’s in small islands in the Pacific or in large nations in Europe,” he said.

In both Europe and the Pacific, however, it has been Washington’s provocative actions that have inflamed tensions. In Ukraine, the US engineered a fascist-led coup in Kiev that prompted Russia to annex Crimea where its Black Sea fleet is based. In the Asia-Pacific, US has backed allies such as Japan and the Philippines to take a far more assertive stance over their territorial claims against China.

In Beijing, Hagel repeated Washington’s standard line that “the United States takes no position on individual claims” in the disputes between Japan and China over the Senkaku/Diaoyu islands. Clearly, however, the US does support the “boundaries” and “territorial integrity” as defined by Japan and the Philippines, against any attempt by China to assert its claims.

Moreover, as Hagel made absolutely clear, the US is prepared to back its allies with military force. He told the press conference: “The Philippines and Japan are long-time allies of the United States... We have mutual self-defence treaties with each of those countries.” Then, wagging his finger, Hagel added that the US was “fully committed to those treaty obligations”—that is, to go to war against China if need be.

Hagel also publicly criticised China for declaring an air defence identification zone (ADIZ) in the East China Sea last November “unilaterally, with no collaboration, no consultation.” In response, the Pentagon immediately challenged China’s ADIZ by flying nuclear-capable B-52 bombers into the airspace without prior notification. The potential for a US air clash with China put the entire region on a knife-edge.

Hagel, however, blamed China for “tensions, misunderstandings... [that] could eventually add to, and eventually get to, dangerous conflict.” Such accusations against Beijing are being exploited by the US to justify its “rebalance”, or build-up of military forces throughout Asia aimed at encircling China. While in Japan, Hagel announced the dispatch of two more Aegis destroyers equipped with anti-ballistic missiles systems to Japanese bases.

Chinese defence minister Chang insisted: “It is Japan who is being provocative. If you come to the conclusion that China is going to resort to force against Japan, that is wrong... We will not take the initiative to stir up troubles.” He called for the resolution of the island disputes through negotiation, but added that China had “indisputable sovereignty” of the Senkaku/Diaoyu islets. “On this issue, we will make no compromise, no concession—not even a tiny violation is allowed... We are prepared at any time to cope with any type of threats and challenges,” he warned.

Hagel pressed Chang on other issues, calling on China to do more to rein in North Korea. He also appealed for the Chinese military to be more open about its cyber warfare capabilities. “More transparency will strengthen China-US relations,” Hagel said. “Greater openness about cyber reduces the risk that misunderstanding and misperception could lead to miscalculation.”

Hagel’s remarks are utterly cynical. Former NSA contractor Edward Snowden has exposed the massive electronic spying operations of the US military and intelligence agencies throughout the world that particularly target China. Washington claims that the Chinese military has been involved in economic espionage, yet last month the New York Times reported that the US intelligence agencies had hacked into the networks of the Chinese telecommunications giant, Huawei.

The New York Times has also reported that the Pentagon, several months ago, had briefed Chinese military officials on its cyber warfare capabilities. The US is planning to triple the number of cyber warfare specialists to 6,000 by the end of 2016. During his comments yesterday, Hagel made clear that the purpose of the US briefing—undoubtedly very limited in scope—was to solicit a Chinese briefing. In response, Chang declared that China’s cyber activities “will not pose a threat to others.”

Hagel had billed his visit to Beijing as an attempt to improve defence relations between the two countries. On Monday, he became the first foreign official to be given a tour of China’s first aircraft carrier, the Liaoning. The constant US calls for greater Chinese transparency about its defence capacities, have nothing to do with easing tensions. Rather while the US closely guards its military secrets, it is seeking to gauge the capacities of China as precisely as possible.

The Washington Post caught the mood of the Hagel-Chang press conference—“icy body language and barbs telegraphed a relationship utterly devoid of warmth and very much saddled with suspicion.”

The tensions were also evident when Hagel addressed the National Defence University later yesterday. He was challenged by one officer who accused the US of stirring up trouble in the East China and South China Seas because it feared someday that “China will be too big a challenge for the United States to cope with.” He continued: “Therefore you are using such issues... to make trouble to hamper [China’s] development.”

Hagel lamely responded, by declaring that “the American rebalance to Asia Pacific is not to contain China.” He will have convinced no one in the audience. The whole purpose of Hagel’s trip to the region—in advance of Obama’s tour later this month—is to reinforce the message that the US military build-up in the region against China will continue.

This article first appeared on World Socialist Web Site (WSWS) on 9 April 2014, and was republished with permission.

US and NATO use Ukrainian crisis to advance military build-up in Eastern Europe

By Patrick O’Connor

Statements issued by White House and NATO officials over the weekend on the Ukrainian crisis, including allegations that Russia is poised to invade several of its neighbours, point to advanced preparations by US imperialism for a heightened military build-up across Eastern Europe.

US President Barack Obama today begins a four-day trip to Europe, beginning in The Hague, Holland. On the sidelines of a pre-scheduled Nuclear Security Summit there, Obama has convened a meeting on Ukraine involving the leaders of Britain, Canada, France, Germany, Italy, and Japan—the G8 minus Russia.

After working with Germany to orchestrate a regime-change operation in Ukraine, Washington’s aim is to diplomatically isolate Vladimir Putin’s administration and consider further damaging economic sanctions against Russia, while also developing trade and energy mechanisms that bring Ukraine and other Eastern European states under the strategic control of the US and EU. On Wednesday, Obama will meet in Brussels with European Union officials and NATO Secretary General Anders Fogh Rasmussen.

NATO’s Supreme Allied Commander, US Air Force General Philip Breedlove, yesterday issued a bellicose denunciation of Russia. He accused the Putin administration of building up its military forces on Russia’s western borders and of preparing to intervene into Transnistria, a part of the former Soviet republic of Moldova that has a significant ethnic Russian population and which attempted to become independent following the disintegration of the USSR. Breedlove also raised the spectre of Russian troops invading the Baltic states of Estonia, Latvia and Lithuania.

“The [Russian] force that is at the Ukrainian border now to the east is very, very sizeable and very, very ready,” Breedlove declared at an event held by the German Marshall Fund think-tank. “There is absolutely sufficient force postured on the eastern border of Ukraine to run to Transnistria if the decision was made to do that, and that is very worrisome.”

After referring to the Russian annexation of Crimea, the NATO commander asked: “How do we change our deployment? How do we change our readiness? How do we change our force structure such that we can be ready in the future? We need to think about our allies, the positioning of our forces in the alliance and our readiness of our forces in the alliance, such that we can be there to defend against them if required, especially in the Baltics and other places.”

Breedlove added that Russia was now acting as “an adversary” of NATO—underscoring the active preparations of the US and its European allies to launch a war against Russia.

Obama’s deputy national security adviser Tony Blinken, speaking on CNN yesterday, backed Breedlove’s statements, declaring that it was “deeply concerning to see the Russian troop build-up on the border.” Blinken added that “it’s possible that they’re preparing to move in [to Ukraine].”

Polish Defence Minister Tomasz Siemoniak declared on Saturday that Washington “must increase its [military] presence in Europe, also in Poland.” During US Vice President Joe Biden’s visit to the country last week, Siemoniak explained, “There was a clear expectation from our side, and also from all NATO allies [in] Eastern Europe, that we expect a larger military presence of the US and that this eastern flank of NATO must be strengthened.”

Siemoniak added that it was “natural”, given developments in Ukraine, to discuss the prospect of a permanent, major US base in Poland.

These statements, which follow the US deployment of twelve F16 fighter jets and 300 troops to Poland earlier this month, underscore the brazen hypocrisy of the White House and its allies. Washington is now drumming up a war scare over alleged Russian troop movements within the country’s own borders, while at the same time the US armed forces are being deployed in a provocative effort to cordon off Russia from its neighbours.

The installed regime in Kiev is also ratcheting up the rhetoric. Foreign Minister Andrii Deshchytsia yesterday appeared on US television and stated that the prospect of military conflict with Russia was “very high” and “growing.” He added: “We are ready to respond… It’s very difficult to keep people restrained, and they are patriots of their homeland ... [It] would be difficult for them just simply sit or stay and look at Russia invading their country.”

Deshchytsia’s reference to “patriots of their homeland” is an allusion to the extreme right-wing and nationalist forces that formed the base of the Washington-European operation in Ukraine, have been brought into top government posts and are being integrated into the armed forces.

Defence Minister Igor Tenyukh, one of several senior government figures who are members of the fascistic Svoboda party, yesterday bemoaned the failure of Ukrainian forces in Crimea to attack Russian troops. Over the weekend, Russian forces secured control of the Belbek air base, one of the few remaining bases in Crimea still occupied by Ukrainian troops.

Speaking to journalists in Kiev, Tenyukh declared that “our commanders had the authorisation to use force.” However, he complained: “Unfortunately, the commanders made decisions on the spot. They chose not to use their weapons in order to avoid bloodshed.”

Having installed a regime in Ukraine that includes forces intent on triggering a war between the US and Russia, the White House is now preparing to build up its military capacities. Republican congressman Mike Rogers, chair of the House of Representatives intelligence committee, yesterday told NBC’s “Meet the Press” that Obama’s rhetoric did not “match the reality on the ground.” He demanded military aid that the Ukrainian government “can use to really protect and defend themselves.”

Obama’s deputy national security adviser Tony Blinken responded by declaring that the prospect of directly arming Ukraine was currently being reviewed.

This article first appeared on World Socialist Web Site (WSWS) on 24 March 2014, and was republished with permission.

De onthutsende verblindheid van wereldmacht Amerika

President Barack Obama of the United States meets with Russian President Vladmir Putin at the G8 Summit in Lough Erne, Northern Ireland on 17 June 2013.
(photo courtesy White House)

Wie een juist inzicht wilde krijgen in de snelle ontwikkelingen in Oekraïne hoefde 2 maart enkel te zappen tussen de Amerikaanse nieuwszender CNN en het Engelstalige Russische digitale tv-kanaal RT. “De Russische troepen in Oekraïne kunnen een stabiliserende functie vervullen in een land zonder legitieme regering”, zo kan men de boodschap van RT samenvatten. Maar CNN vertolkte een totaal andere zienswijze.

In Fareed Zakaria’s wekelijkse nieuwsshow Global Public Square (GPS) van 2 maart komen twee voormalige bewindslieden van Democratische signatuur aan het woord: Madeleine Albright, minister van buitenlandse zaken onder Bill Clinton, en Zbigniew Brzezinski, veiligheidsadviseur onder Jimmy Carter. In zijn inleiding zegt Zakaria dat hij ook een very prominent expert who says nyet aan het woord zal laten. Dat blijkt Ruslandkenner Stephen Cohen te zijn, professor emeritus aan de New York University en Princeton University. Spijtig genoeg is dat essentiële deel van Zakaria’s show niet in de videoclip opgenomen, maar wel in een transcriptie elders op de CNN website.

In zijn inleiding geeft Zakaria zijn eigen mening. Washington moet een duidelijk en krachtig antwoord geven. Rusland heeft alle wetten en normen overtreden, waaronder nota bene een verdrag dat het met Oekraïne sloot waarin het de grenzen van het land zou waarborgen en Oekraïne zijn kernwapens opgeven. Het zou een afschuwelijk precedent zijn om dit soort kwesties met de wapens te beslechten in plaats van met diplomatie. Als Rusland ongestraft delen van buurlanden kan annexeren, gaan andere grootmachten zoals China dan niet hetzelfde doen?

Zakaria vindt dat Obama moet wegblijven van de G8-top van juni in Sochi en andere leiders aanzetten hetzelfde te doen. Nu het land zich als een schurkenstaat gedraagt moet het Russische lidmaatschap worden opgeschort. De NAVO moet landen als Polen extra garanties geven en het rakettenschild aan de Poolse grens in heroverweging nemen. Er moeten effectieve sancties komen tegen individuen die voor deze agressie op Oekraïne verantwoordelijk zijn. En voor wat de gevolgen betreft meent Zakaria dat Europa zijn betrekkingen met Rusland zal herzien en zelfs [sic] China de brutale schending van de nationale soevereiniteit zal veroordelen. Putin mag dan de Krim in handen krijgen, hij krijgt de Tataren die Moslims zijn tegen zich. Het prijskaartje voor Putin is niet gering, aldus Zakaria.

Brzezinski ziet het Krim-scenario zich herhalen in het oosten van Oekraïne met een overwegend Russisch sprekende bevolking, waar de Russen rellen kunnen uitlokken die Moskou kunnen nopen tot militair ingrijpen. Dat moeten we natuurlijk voorkomen. Aan de ene kant kunnen we Rusland betrekken bij een internationale inspanning om de economie van Oekraïne te stabiliseren. In de coulissen moeten we Rusland wel duidelijk maken dat er serieuze consequenties zijn als het verder militair ingrijpt. Blijven we bij de pakken neerzitten, dan kunnen we dat, net als onze passiviteit na München in 1938/1939 wel eens ernstig betreuren.

Voor Albright is de situatie uiterst gevaarlijk en moet dringend worden gede-escaleerd. Europa en Amerika moeten vooral de bevolking steunen, helpen bij het installeren van een functionerende regering en economische steun verlenen. Het probleem van München was dat de verdragen over de hoofden van de Tsjechoslowaken werden gemaakt. We moeten dus de zienswijze van de Oekraïners respecteren. We moeten de druk op Rusland opvoeren, denk aan de G8, de G20, de NAVO, kortom alles wat we aan instrumentarium beschikbaar hebben.

Brzezinski vult het plaatje in. Net als andere landen moet Washington de nieuwe regering in Oekraïne erkennen. Die wordt gedragen door de bevolking en is dus legitiem. Daarmee wordt Russische inmenging een vijandige daad. Achter de schermen moeten we uitvoering geven aan NAVO plannen om troepen in Centraal Europa te stationeren zodat we kunnen optreden mocht de oorlog zich zou uitbreiden. We moeten de Russen duidelijk maken dat we niet passief blijven, maar de optie openhouden voor een vreedzame oplossing waarin ook Rusland een rol mag spelen. En de NAVO zou ook contact kunnen opnemen met de Russen om de zaak onder controle te houden. Samenvattend: we moeten het de Russen zo moeilijk mogelijk maken, ze wijzen op ernstige consequenties, maar de deur openhouden.

Albright ziet geen parallellen tussen De Krim, waar de bevolking zich met Rusland verwant voelt, en Kosovo dat zich met Amerikaanse militair ingrijpen van Servië kon losscheuren. Dat Kosovo onafhankelijk wilde worden stoelde puur op interne ontwikkelingen. De Russen hebben nooit begrepen wat er in Bosnië speelde en blokkeerden elk onafhankelijkheidsstreven. Wat de Russen nu in Oekraïne bekokstoven kan hen wel eens enorm opbreken. De Krim kent een scala aan etnische groepen, en dat geeft nu juist in Dagestan en elders [in Russische deelrepublieken] grote problemen. Putin kan zich wel eens ernstig hebben misrekend, wij moeten hem dat heel duidelijk maken. We waren nu juist bezig om Rusland een verantwoordelijk lid van de internationale gemeenschap te laten worden. Als dit zo verder gaat moeten we ze isoleren en uitsluiten van elke oplossing.

Op Zakaria’s vraag of de Chinezen het Russische optreden als een schending van de soevereiniteit van Oekraine zullen beschouwen en Rusland zullen steunen of zich onthouden geeft Brzezinski een kort antwoord. China zou Rusland zeker moeten veroordelen. Washington moet de Chinezen voorhouden dat er een legitieme regering in Kiev is en dat elke poging om gewapenderhand delen van het land te laten afscheuren overeenkomt met een aanval op de vrede in een tijd waarin iedereen een verantwoordelijkheid heeft voor veiligheid en vrede.

In de transcriptie treft men de contraire stellingname van professor Stephen Cohen aan. Zakaria zegt in zijn inleiding dat Putin vaak wordt gezien als een ijzeren man die Rusland in haar vroegere keizerlijke glorie wil herstellen, een verdraaid imago volgens een artikel in The Nation, waarvan hij de auteur, Stephen Cohen aan het woord laat.

Voor Cohen is Putin geen Hitler, zoals Albright en Brzezinski met hun verwijzing naar München suggereerden. Hij is geen gangster, geen neo-Sovjet imperialist, en geen Amerika-hater. Putin is wel historisch pro-Russisch. Net als veel andere Russen probeert hij Rusland zich te laten herstellen van de ramp van 1991, de ineenstorting van de Russische staat. Men moet bedenken dat Rusland zo’n ramp na 1917 voor de tweede maal overkwam. Het herstellen van stabiliteit, voorspoed, grandeur en de traditionele grenzen van de Russische invloedssfeer gaat niet zonder Oekraïne. Putin heeft deze Oekraïne-crisis niet veroorzaakt, hij kreeg die opgelegd, in zijn reactie had hij geen keus.

Putin is de minst autoritaire van de Russische leiders van de afgelopen eeuwen. De manier waarop Joden in Rusland worden behandeld is vaak een barometer van de manier waarop de Russische leiders met hun onderdanen omgaan. Putin gedraagt zich in dat opzicht beter dan welke leider in de Russische geschiedenis dan ook. Israel kan dat bevestigen, aldus Cohen.

Men moet Putin’s optreden tegen Georgië in 2008 en nu Oekraïne in zijn juiste context plaatsen. Wat zou er gebeuren als de Russen plotseling in Canada en Mexico verschijnen, en Canadese en Mexicaanse provincies verklaren dat ze lid worden van Putin’s Euraziatische Economische Gemeenschap (EurAsEC), en misschien zelfs van zijn militair blok? De Amerikaanse president zou dan toch minstens even krachtig reageren als Putin? Als zo’n handelsovereenkomst tussen Canada of Mexico en Rusland voorkeursbetrekkingen met de VS zou uitsluiten, dan zou dat zeker tot een crisis leiden.

Brzezinski en Albright mogen dan de huidige regering in Oekraine als legitiem [sic] bestempelen, voor Putin is die niet legitiem. Constitutionele en internationale juristen zouden moeilijk kunnen uitleggen hoe een regering legitiem is als die een week geleden de gehele Oekraïnse grondwettelijke orde omver heeft geworpen, de democratisch verkozen president heeft afgezet, anti-Russische wetten heeft ingevoerd en tenminste voor een deel wordt gecontroleerd door uiterst extremistische krachten in de straat.

Het is de moeite waard om de visie van Cohen eens wat nader te bekijken. Op Democracy Now! is een videoclip en transcriptie beschikbaar van het interview dat Juan Gonzáles en Amy Goodman hadden met de professor.

De misconceptie bij de Amerikaanse leiders over het belang van Rusland in Oekraine is onthutsend. Het staat vast dat Amerika een putsch heeft uitgelokt. De juist aangetreden regering in Kiev is niet legitiem want niet gedragen door de bevolking. Het viseert de Rusland-gezinde bevolking en heeft gouverneurs vervangen door oligarchen die de bevolking – die een breuk met de corruptie vraagt - absoluut niet wil. Rusland doet dus een beroep op het right to protect.

Voor de eerste maal sinds het einde van de Koude Oorlog staat supermogendheid Amerika tegenover een wereldspeler die het niet zijn wil kan opleggen. De geloofwaardigheid van de Amerikaanse president staat op een absoluut dieptepunt, Washington heeft zich in een onmogelijke positie gemanoeuvreerd en toont zich een slecht verliezer. Het roekeloze Amerikaanse optreden zet een domper op het prille herstel van de wereldeconomie. En dat allemaal voor een spelletje geopolitiek waarin het zijn hand heeft overspeeld. God bless America!